Vrijdagavond 27 februari

De laatste weken was het spannend op kinderboerderij ‘t Weidje. Iedere dag gingen wij allemaal even kijken bij Bregje om te zien of ze al bevallen was. De camera stond dag en nacht op haar gericht zodat we alle signalen op konden te pikken. Dagen, weken gebeurde er niets. En Bregje werd maar dikker, lag heel veel maar stond ook vaak hoog tegen het hek op om te kijken wie er nu weer binnen kwam. De bevalling liet op zich wachten.

Afgelopen vrijdag was het zover…….. Hieronder de belevenissen vanuit een dikke buik:

Hmmm het was best gezellig hoor, knus en lekker warm. We lagen fijn tegen elkaar aan, een andere mogelijkheid was er ook niet meer. Jeetje wat werd het krap. We waren wat gezakt en daardoor konden we helemaal niet meer bewegen. Het werd echt tijd om hier weg te komen. Geen idee hoe en waarheen, maar……er uit….ik wil eruit!!! Kom op meiden als we nou alle drie ons best doen dan moet het lukken. Een, twee, pfffff nog een keer….ik duw tegen de staart van mijn zusje, en mijn kleine zusje achter me duwt weer tegen die van mij, één twee hup nog een keer, één twee……… hup en ineens is mijn voorste zusje weg. Huh lieverd waar ben je, roep ik nog. We zakken een flink stuk, mijn kleine zusje duwt me weer en…….. jippieeeee ik vlieg de vrijheid in wooohw gaaaaaf yesssss vrij……..auww, ik val hard en blijf even beduusd liggen. Al snel hoor ik mijn kleine zusje door de lucht vliegen en valt ze met doffe dreun naast me neer. Ze schut wat met haar kop en kijkt verbaast.  Hee lieverd fijn het is gelukt! We zijn eruit.  Een stukje verder zien we ons andere zusje wankelend staan. Gelukkig we zijn weer bij elkaar. Brrrrrr wel koud hier. We liggen even bij te komen en ik hoor een bekende stem, die we al die tijd al hebben gehoord. Ik kijk om hoog en ik herken haar meteen, kijk daar heb je mama. Hee mam, we zijn er hoor. We proberen te staan, wankelen wat en vallen weer. Mama moedigt ons aan, goed zo probeer het nog maar een keer. Heb je toevallig wat te drinken vraag ik, we hebben enorme dorst. Wanneer je kan staan kan je komen drinken zegt mama. Een lieve mevrouw helpt ons om de uier te vinden. We drinken wat…….. en vallen onder een warme bron weer lekker dicht bij elkaar in slaap.

Het wachten werd beloond, vrijdag rond 22.00 zag één van ons op de camera een jong bij Bregje liggen. Binnen korte tijd waren we in de stal aanwezig, en was de bevalling al bijna voorbij. Bregje heeft binnen een half uur drie jongen ter wereld gebracht, ze heeft het heel goed gedaan, het is een super moeder. Het is haar eerste bevalling en ze is heel lief voor haar kinderen. Ze heeft twee geitjes en één bokje gekregen. Iedereen wordt blij van het bewonderen van haar kroost.

Kindjes doen het goed dus nu mag het grote nieuws naar buiten.